تبليغاتX
::: بر باد رفتــــــه :::
 

 

 

 
 

چه کسي خواهد ديد .... چه کسي خواهد گفت .... که چگونه از دم حادثه‌ها .... در تهاجم مي‌شکنند عاطفه‌ها .... و تمام خاطرات زندگي .... از بلنداي هراس انگيز خشم .... ناجوانمردانه در قعر حماقت سرنگون مي‌گردند

 

 
   
         دوشنبه هشتم آبان 1385 -- 16:25   

 

 
            لعنت به چهرهای زشت ...
 
     

این هم هدیه ای زیبا از دوست خوبم

محمد علی(مسافر کویر) محمد جان ممنونم

                                                              *کتایون*

لعنت به این عشق زمین

                لعنت به این خوش باوری

                                لعنت به این چشمای من

                                                       لعنت به این دلدادگی

هر چی گذشت و عاطفه

                خورد وشکستن تو تنم

                                  گل های اعتماد و عشق

                                                       پرپر شدن تو باورم

با فاصله پائیز و بهار

                 دلم برید از این زمون

                                   قحطی خنده رو لبام

                                                        اشکا بدید یکم امون

تو سفر زندگیم

                 همسفر، همسفر نشد

                                    تو دل جاده عبور

                                                      اون خار پای خسته شد

کنار جاده ها نشست

                راه عبور منو بست

                                   مودعیه عاشقی بود

                                                     اما چه زود عهدو شکست

حتی نخواست باور کنه

                عشق و صداقت با همه

                                    مثل گل و قطرۀ آب

                                                     شبنم رو برگی مرهمه

لعنت به چهره های زشت

                که گم شدن پشت نقاب

                                   لعنت به اشکای دروغ

                                                   لعنت به عشقی چون سراب....

 
    +    کتایون  |