در غریبی ناله ها کردم کسی یادم نکرد
در قفس جان دادم و صیاد آزادم نکرد
ضربه مردم چنان از زندگی سیرم نمود
آرزوی مرگ کردم ، مرگ هم یادم نکرد !!!
*******
یک روز رسد غمی به اندازه کوه
یک روز رسد نشاط به اندازه دشت
افسانه ی زندگی چنین می باشد
در سایه کوه باید از دشت گذشت !!!